Informacje

Optymalizacja podatkowa według LPP

Nikt się nie spodziewał, że przeniesienie praw własności do znaków towarowych House, Mohito i Sinsay wywoła oburzenie konsumentów, bojkot marek i medialną wrzawę.  Zwłaszcza, że firma jeszcze w 2011 roku dokonała analogicznych zabiegów ze znakami Reserved oraz Cropp, co nie przykuło uwagi opinii publicznej. Na czym polega optymalizacja podatkowa dokonana przez LPP i dlaczego podniosła larum?

W grudniu ubiegłego roku polska firma odzieżowa LPP S.A. przeniosła wycenione na ponad pół miliarda złotych znaki towarowe House, Mohito oraz Sinsay do cypryjskiej spółki. Transfer znaków nastąpił w postaci aportu, w zamian za uzyskanie udziałów w cypryjskiej spółce. Ta z kolei przeniosła własność znaków do spółki w ZEA, także w formie aportu. W rezultacie LPP przejęło kontrolę nad cypryjską i arabską spółką. Spółka ze ZEA udzieliła licencji spółce z Cypru, ta natomiast udzieliła sublicencji do wykorzystywania znaków przez LPP.

Na mocy umowy sublicencji, LPP płaci sp. cypryjskiej należności licencyjne. Ich wypłata nie podlega w Polsce opodatkowaniu[1], a ponadto stanowią one dla LPP koszty uzyskania przychodów.  To znaczy, że pomniejszają LPP podstawę opodatkowania, należnego Polsce z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych.

Na mocy umowy licencji, sp. cypryjska płaci należności licencyjne sp. arabskiej. Nie podlegają one opodatkowaniu na Cyprze, gdyż należności licencyjne wypłacane na rzecz sp. arabskiej stanowią koszt uzyskania przychodu sp. cypryjskiej.  Zatem podstawa opodatkowania spółki z Cypru spada do zera.

Dochody spółki arabskiej w postaci należności licencyjnych nie są opodatkowane w ZEA zgodnie z tamtejszym prawem podatkowym. Dochód ten wraca do Polski, częściowo dzięki tzw. ?wynagrodzeniom dyrektorów?. Nie podlegają one opodatkowaniu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, a w Polsce są wyłączone z opodatkowania[2]. By móc z tego skorzystać, prezes LPP objął stanowisko dyrektora sp. arabskiej.

Pozostaje jeszcze kwestia najważniejsza, czyli podatek od dywidendy. By go uniknąć, to sp. cypryjska, a nie LPP, jest uprawniona do uzyskiwania dywidendy od sp. arabskiej. Dywidenda ta nie podlega opodatkowaniu w ZEA[3], a także jest zwolniona z opodatkowania na Cyprze. Następnie, wypłacana jest przez sp. cypryjską do LPP. Dywidenda ta jest zwolniona z opodatkowania zarówno w Polsce jak i na Cyprze zgodnie z postanowieniami dyrektywy Parent-Subsidiary[4]. Zwalnia ona od podatku dywidendy wypłacane spółkom kapitałowym zarówno wewnątrz kraju, jak i do innego Państwa UE (LPP) – pod warunkiem posiadania przez nie przynajmniej 10-procentowego udziału w kapitale podmiotu wypłacającego dywidendę (sp. cypryjska) przez okres co najmniej dwóch lat.

Streszczony powyżej mechanizm optymalizacji podatkowej dokonanej przez LPP nie jest sprzeczny z prawem. Ponadto wydaje się, że w przypadku dużych firm, działania zmierzające do zmniejszenia obciążeń podatkowych są standardem, a czasem nawet koniecznością, by móc utrzymać konkurencyjność na rynku. Dlaczego zatem przeniesienie przez LPP własności znaków towarowych wywołało takie oburzenie? Przyczyny mogą tkwić w zakulisowych działaniach konkurentów, a także rosnącym patriotyzmie podatkowym Polaków. Warto jednak pamiętać, że LPP nie jest jedyną polską firmą wyprowadzającą znaki towarowe za granicę, natomiast stanowi dość unikatowy przykład polskiej firmy odzieżowej, która tak prężnie rozwija się w innych krajach. Reasumując, LPP nie płaci pewnych podatków w Polsce ze względu na zbyt wysokie obciążenia podatkowe, hamujące ekspansję firmy. Kluczem do pogodzenia patriotyzmu podatkowego z optymalnymi warunkami do rozwoju firmy byłaby mądra polityka podatkowa Polski ? czy mamy z taką do czynienia?

Paweł Mokrzycki, 13 II 2014


[1] Art. 21 ust. 3 ? 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, będący wyrazem implementacji do polskiego porządku prawnego regulacji  dyrektywy 2003/49/WE, ws. wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych Państw Członkowskich.

[2] Art. 19 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. Należy przy tym mieć na uwadze sporządzony 11 grudnia 2013 roku protokół wprowadzający zmianę dotyczącą art. 19, która pozwoli na opodatkowanie wynagrodzeń dyrektorów w Polsce. Protokół wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od wymiany stosownych not, zaś jego postanowienia będą miały zastosowanie od 1 stycznia lub po tym dniu,  roku kalendarzowego następującego po roku, w którym protokół wejdzie w życie (zatem potencjalnie najwcześniej 1 stycznia 2015 roku).

[3] Art. 11 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Republiką Cypryjską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.

[4] Art. 3 ust 1 lit. a), art. 4, art. 5, art. 6 Dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich.